|
11 juli 2009,
Nederland
tegen Engeland vechtend ten onder
Een Nederlands team dat tot de laatste minuut
tegen degratie heeft geknokt ging uiteindelijk in de beslissende
wedstrijd met 3-2 ten onder tegen een angstig Engeland.
Hiermee sluit Nederland dit WK met opgeheven hoofd af, waarbij het met
de beschikbare middelen maximaal rendement heeft gescoord, maar waarbij
met wat meer geluk de handhaving een feit zou zijn geweest.
Een hectische wedstrijd tegen USA gisteren, waarbij Nederland bij de
rust met 5-1 leidde, maar uiteindelijk op het laatste moment nog met 6-5
de winst uit het vuur kon slepen, zorgde ervoor dat Nederland vandaag
handhaving in de A-poule nog volledig in eigen hand had.
Nederland begon fel aan de wedstrijd tegen Engeland, had veel balbezit
en bepaalde het tempo van de wedstrijd. Robbie van Dooren speelde
evenals tegen Mozambique man op man tegen de vedette van de Engelse
ploeg, James Taylor, die als prof speelt in Italie. Het leverde
Nederland de eerste kansen op. Engeland bleef echter gevaarlijk in de
counters. In de 11e minuut een domme overtreding in het Nederlandse
penaltygebied: penalty voor Engeland. Keeper De Wit pareert het schot en
de daaropvolgende twee rebounds. In de opvolgende counter kan Rudy van
Deursen op briljante wijze een couter tot een goal promoveren door de
profkeeper in Spanje Ian Morrison door de benen te verrassen, 1-0 voor
Nederland! Engeland gaf nu meer gas en verschijnt vaker op goal van
Nederland. 15e minuur: keeper De Wit keert een schot van Taylor, die
achter de goal het penaltygebied indraait, pass richting 2e paal en
Barker die simpel kan afronden, 1-1-. In de 17e minuut opnieuw een
penalty voor Engeland, ongelooflijk dom hands in het eigen
penaltygebied. Barker schiet Engeland naar 2-1, wat tevens de ruststand
is.
In de tweede helft een veel beter Nederland. Nederland zet veel druk op
de Engelsen en bepaalt het spel. De kansen worden in deze fase echter
niet benut. In de 27e minuut lijkt de wedstrijd gespeeld. Een hoge bal
wordt door een Nederlandse verdediger uit het penaltygebied geslagen en
gaat over de boarding, opnieuw een penalty voor Engeland. Opnieuw is het
Barker die Harold de Wit weet te verslaan, 3-1 en de wedstrijd lijkt
gespeeld. Nederland spreidt echter opnieuw de wedstrijdmentaliteit ten
toon die de ploeg het hele toernooi gekenmerkt heeft en blijft vechten
voor een beter resultaat. Het harde werken wordt beloond in de 31e
minuut, Michel van Gemert pikt de bal op de middellijn op en weet keeper
Morrison knap uit te spelen, 3-2 en nog bijna 10 minuten om de stand
gelijk te trekken. Engeland is in paniek en trekt zich steeds verder
terug in de eigen verdediging. In deze fase krijgt Nederland kansen om
de wedstrijd naar zich toe te trekken. Het geluk ontbreekt echter en ook
de arbitrage laat het afweten, Nederland moet in deze fase zeker twee
penalty’s krijgen, daar waar het in deze wedstrijd er drie tegen krijgt!
Aan het einde is het echter net niet genoeg. Engeland weet de krappe
voorsprong over het eindsignaal heen te tillen en blijft in de A-poule,
voor Nederland is het de derde degradatie uit de A-poule op rij. Maar
wat was Nederland dichtbij en wat heeft het met dit team een uitstekend
WK gespeeld. Daarbij mag met name de wedstrijdmentaliteit en inzet
geprezen worden, iedere wedstrijd heeft het team alles gegeven wat het
in zich had en dat heeft geleid tot aansprekende resultaten.
Voor Nederland resteert nu de voorbereiding op de EK in Wuppertal
volgend jaar en belangrijker, de WK B-poule in Dornbirn, Oostenrijk.
terug |
