| 25
mei 2010 DREAMTEAM 50+ NAAR DARMSTADT door Ben Veerman Arguinequin 25 mei 2010 De 1e dag In de week na Pasen mocht het Dreamteam 50+ na een gedegen voorbereiding weer eens op toernooi. Op 8 April zouden we vertrekken vanuit meerdere plaatsen in Nederland. Er was een auto die vanaf het Noorden (Assen) zou vertrekken, één uit het Westen (de Zaanse Auto) , één uit het Midden (Den Haag - via Delft naar het Brabantse Reijen) van het land en de laatste uit het Zuiden (onze Limburgers). De ploeg zou erg groot zijn en uit maar liefts 11 man bestaan. Helaas heeft onze Zaanse debutant Harry Hendriks en onze Manuel Domingos daags voor vertrek vanwege trieste familie omstandigheden moeten afzeggen. Ook onze Limburgse Coach (die net was aangesteld) kon op het laatste moment niet mee vanwege drukke zakelijke bezigheden. De Zaans/Belgische deelnemer in ons team (Wil veerman) kon niet mee daar hij recent was geopereerd aan een afgescheurde pees in zijn schouder. Daar Beer Fresco ook nog eens vanwege een of ander juridisch gevalletje niet op Donderdag kon afreizen werd de groep wel heel erg klein. Daar onze Drentse Jan thuis ook de nodige problemen had met de gezondheid van zijn vrouw was het uiteindelijk nog maar de vraag of we wel een representatief team op de been konden brengen. Gelukkig mocht zijn vrouw op tijd het ziekenhuis verlaten en kon onze Jan toch mee. We hadden met alle betrokkenen afgesproken om te verzamelen omstreeks 13.00 uur ergens in de nabijheid van Köln bij Rasthof ¨Köningshoff¨ langs de autobahn. Uiteraard waren de auto´s uit het Noorden en Zaandam keurig op tijd. Onze auto uit het midden van het land hadden om budgettaire redenen besloten om onze Limburgse Nico op te halen. Zoals gebruikelijk bij onze gastvrije Limburgers werd er een kopje koffie aangeboden. Het resultaat was dat deze groep dus veel te laat arriveerden op de verzamelplaats. Een coach die veel wissel mogelijkheden heeft zet deze laatkomers natuurlijk bij aanvang van de eerste wedstrijd reserve maar door de absentie van een aantal jongens kon dat helaas niet. Na een gezellige lunch hebben wij onze reis voortgezet. Ik moet zeggen dat dit erg voorspoedig ging tot het moment dat we ons Hotel gingen naderen. We hadden een leuk Hotel geboekt met een aantal 2 persoonskamers met losse bedden zodat we niet met elkaar leppeltje leppeltje hoefden te leggen. Het Hotel lag aan de Kassinostrasse wat een zijstraat was van de Rheinstrasse. De twee Noordelijkste auto´s gingen natuurlijk keurig achterelkaar bij het verkeerslicht door groen en moesten daar dus van de Rheinstrasse rechts afslaan naar de Kassinostrasse. U raad het al de auto vanuit het midden van het land moesten stoppen voor de ¨Ampel¨ daar deze op rood ging. Wij zijn de drukke straat ingereden en direct op de hoek van de 1e zijstraat lag het Ibis Hotel. Zoals goede ploeggenoten betaamd hebben wij op de hoek van de eerste zijstraat staan wachten op onze maten. Onze jan was nog uitgestapt en stond op de hoek klaar om naar de mannen te zwaaien. Het leek wel of deze auto werd bestuurd door ¨Jules de Korte en Stevie Wonder¨ als bijrijder navigator. De derde persoon in deze auto treft geen blaam daar deze zoals altijd achterin lag te knorren. Toen ze dus aan kwamen rijden heeft onze Jan met gevaar voor eigen leven de drukke Kassinostraat betreden terwijl er aan alle kanten verkeer aan kwam rijden. Iedereen zag Jan en er werd door het verkeer erg naar hem getoeterd maar alles wat er gebeuirde Stevie en Jules zagen Jan niet. Resultaat 3 spelers kwijt in het Duitse Darmstadt. Gelukkig hadden we nog enkele uren te gaan voordat we onze 1e wedstrijd moesten gaan spelen. Na een aantal telefoontjes hebben wij uiteindelijk mannen weten binnen te loodsen. Nadat de kamer indeling was gemaakt gingen we de bagage naar boven brengen. Gelukkig lagen we allemaal op dezelfde etage en gang. Nadat de eerste deuren waren geopend ontstond er een enorm geroezemoes en verscheen iedereen in de gang behalve Rob. Gebleken was dat er in de kamers alleen maar lepeltje lepeltje bedden stonden. Wij an-mas naar de receptie met onze Nico voorop als woordvoerder. Nico had natuurlijk slim als hij is wel even gecheckt bij de Dreamteam organisatie wat er was gereserveerd. Bij de receptie begrippen ze de commotie niet direct maar uiteindelijk werd het duidelijk dat er op een andere verdieping wel 3 kamers beschikbaar waren met losse bedden. Helaas voor onze Rob ( die de eerste nacht alleen zou slapen in verband met de late komst van Beer) was er voor hem geen kamer beschikbaar met losse bedden. Nadat we allemaal hadden ingehuisd zijn we naar de Sporthal gegaan waarbij de voorbereiding op de 1e wedstrijd kon beginnen. Het begon al goed want bij de wedstrijd die aan de gang was bij onze binnen komst was al een Duitser afgevoerd met een gebroken voet. Dat beloofde niet veel goeds. Onze eerste wedstrijd tegen de 50 + van Rolta Leuven werd een leuke partij. Helaas verloren wij die met 5-3 maar ons spel was veel belovend. Jammer dat we niet compleet waren want met Wil en Beer erbij hadden we toch iets meer power gehad en had een overwinning tot de mogelijkheden kunnen behoren. Nadat wij allemaal al gedoucht waren kwamen onze vrienden uit Valkenswaard binnen. Zij waren vrij laat en niet compleet. Doordat ook onze Manuel er niet bij was (waar zij wel op hadden gerekend) beschikten zij over 3 spelers en een keeper. Daar het hier om het ¨Dreamteam 35 +¨ gaat (onze opvolgers in dit circuit) hebben wij besloten om allemaal mee te doen als wisselspeler van VRC. De 3 jonge gasten bleven de gehele wedstrijd op de baan en één van ons ging telkens voor 3 tot 5 minuten volle bak er tegen aan. Het was zeer knap dat wij tegen het zeer sterke Spaanse Voltrega een zeer verdiend 2-2 gelijkspel uit het vuur wisten te slepen. Het was voor ons toch wel echt aanpoten om mee te kunnen doen in deze competitie. Het bewijs dat het goed is dat er ook een circuit is ontwikkeld voor de wat oudere spelers van boven de 50 jaar. Na afloop (het was toen reeds half één in de nacht) moesten we nog eten. Uiteraard zijn we bij een shoarma tent beland want welke andere gekken staan s´nachts om 1 uur nog te koken voor een stelletje bejaarde Rolhockeyers. Na een heerlijke schotel en een paar biertjes het Hotel maar eens opgezocht. De 2e dag: Nadat één ieder op tijd was opgestaan en keurig aan het ontbijt waren verschenen zijn we het traditionele cultuur momentje gaan gebruiken. Zoals gebruikelijk heeft één van de spelers uit het team de taak om iets te verzorgen op dat gebied. Deze keer was het de beurt voor Nico uit Brunssum. Nu loop ik een aantal jaren mee in dit circuit en heb vele mannen meegemaakt maar dit uitje was wel erg simpel. Nico had bedacht om naar het oude stadscentrum te gaan. Daar had hij namelijk onderzoek naar gedaan en dat zou wel heel bijzonder zijn. Zo gezegd zo gedaan. Tijdens de wandeling door allemaal winkelstraatjes kwam Nico ineens met een zwamverhaal over straatstenen die in een bepaald patroon en kleur waren gelegd. Het zou namelijk volgens Nico een deel van het sterrenstelsel voor stellen. De meeste van ons dachten die Limburger wordt dement maar later bleek dat hij beroepsmatig met straatstenen te maken heeft en daar wel erg veel verstand van had. Alle straten in Maastricht zijn bij Nico in beheer dus dat wil wel wat zeggen. Desondanks hebben we toch wel veel plezier gehad in de stad en hebben we lekker op een terrasje buiten kunnen lunchen. Aldaar kwamen wij een aantal vrienden tegen uit het Rolhockey circuit zoals de Spaanse gasten uit Gerona en Villafranca. S´middags maar weer afgereisd naar de sporthal daar onze 35+ ers weer aan de bak moesten. Zij moesten het opnemen tegen de winnaar van het toernooi in Zaandam en Gerona. Inmiddels hadden zij de beschikking over 2 extra spelers zodat ze met één wissel konden spelen. Met een uitstekende keeper (Harold de Wit) en een weergaloze Arjen van Gerwen werden de Portugezen van Parede weggespeeld met maar liefst 4-0. Een uitstekende prestatie van onze opvolgers. Daarna zijn wij gezellig wat gaan eten in het restaurant van de oude buiten rolschaatsbaan van Darmstadt welke een paar straten verder op lag. Na terugkomst bij de sporthal schrokken wij erg daar er een ambulance en een auto van een nood arts voor de deur stond. Albert de voorzitter van Villafranca bleek tijdens de wedstrijd tegen VRC een verkeerde beweging te hebben gemaakt (zonder dat er iemand in de buurt was) en was daarbij verkeerd gevallen. Resultaat een dubbele beenbreuk. Daar enkele uren daarvoor bij Patrick Zwaanswijk van de Haagse deelnemers tijdens een duel om de basl een vinger uit de kom was geraakt was de ziekenboeg compleet. Ik heb in alle jaren dat ik meeloop met dit circuit waarbij zeer veel wedstrijden zijn gespeeld slecht één keer eerder een gebroken been van een speler meegemaakt en dat was het. Dan 3 gevallen in 2 dagen is wel erg veel. Gelukkig is het toernooi zonder incidenten verlopen. Na van de schrik te zijn bekomen werd de wedstrijd VRC-Villafranca dus na circa 8 minuten gestaakt en werd de stand 1-1 genoteerd als einduitslag. VRC 35+ had de halve finale bereikt en dat was het doel. Ook Villafranca was daardoor zeker van een finale plaats. Hierna moesten wij nog aantreden tegen de All-Stars 50+. Omdat wij klaarblijkelijk zulke leuke en aardige jongens zijn om tegen te spelen was de bereidheid van spelers van 50 jaar en ouder om deel te nemen aan een wedstrijd tegen ons erg groot. Alle vedetten uit Spanje en Portugal stonden op de baan. Het werd een zeer leuke en attractieve wedstrijd waarbij iedereen lekker van het mooie spelletje Rolhockey kon genieten zonder gehak en gemep. U raad het al aan de hand van de vorige zin waarbij ik me al aan het indekken was we verloren ook deze wedstrijd. Wederom nog zonder Beer want zijn Juridisch gevalletje koste toch wat meer tijd als gepland. Beer kwam dus pas de volgende (lees laatste) dag. S´avonds na afloop hebben wij uiteraard nog gezellig met de mannen van VRC en enkele Duitsers in de kantine een biertje genomen en vervolgens weer afgereisd naar ons hotel. De 3e dag: Deze dag begon erg vroeg want onze vrienden van VRC moesten de halve finale spelen tegen Barcino uit Barcelona. Zoals gebruikelijk voor Brabantse begrippen werd deze wedstrijd een farce. Zoals Harold de Wit de Keeper van VRC na afloop tegen ons vertelde hebben zij de wedstrijd al op Vrijdagnacht verloren. Wat was het geval zij waren met een aantal mannen nog de stad in geweest en hebben daar te lang in de bier stubes rondgehangen. Daarnaast hebben zij teveel bier genuttigd hetgeen vooral in de eerste helft van de wedstrijd was te merken. In korte tijd werd het al 4-0 voor de Spanjolen. Uiteindelijk hebben de mannen zich een beetje weten te herstellen van de drank in het lichamen verloren uiteindelijk deze halve finale met 8-4. Erg jammer zou later blijken in het vervolg van het toernooi. Wij als Dreamteam 50 + waren pas voor de finale wedstrijd gepland. Wij mochten aantreden tegen onze Portugese vrienden. Na een zeer aantrekkelijke wedstrijd verloren wij zeer verdiend met 9-5. Ondanks de aanwezigheid van Beer die s´morgens vroeg was aangereden konden wij weer niet winnen. Vooraf had VRC in de 35+ nog wel gezorgd dat er een Nederlandse ploeg op het ere schavot kwam te staan. Zij wonnen in de strijd om de 3e en 4e plaats zeer verdiend met 4-1 van Darmstadt. De finale werd een zuiver Spaanse aangelegenheid waarbij Barcino uiteindelijk met 4-3 wonnen van Villafranca. Vervolgens werden we naar een locatie gedirigeerd waar het afsluitende diner werd gehouden. Zij hadden ons systeem gekopieerd waarbij een sporthal in de nabijheid was omgetoverd in een restaurant. Nou moet ik wel eerlijk zeggen dat zij in Duitsland niet hebben kunnen tippen aan onze aankleding van de hal. Er was helaas geen gezellige sfeerverlichting en ook de aankleding was een beetje kil. Maar goed dat mocht niet deren daar het eten goed verzorgt was en er een mooie prijsuitreiking plaatsvond. Zoals u hebt begrepen is het traumateam 50+ geëindigd op de laatste plaats. Na afloop van het diner werd er wel een erg gezellig feest gehouden in de kantine van de Darmstadt. Wij hebben met veel deelnemers tot in de vroege uurtjes gedanst en gedronken. Helaas heeft onze Beer dit allemaal niet meer meegemaakt daar ook hij na afloop van onze wedstrijd met spoed terug moest naar Nederland i.v.m. familie omstandigheden. Jammer voor Rob want die had zich nog zo verheugd op een naggie lepeltje lepeltje met Beer. Nu lag hij weer moederziel alleen op zijn kamer bij te komen van de inspanningen en dra…In de vroege uurtjes arriveerden wij in ons Hotel waarna wij rustig gingen slapen. De 4e dag: Na een korte nacht hebben wij een gezellig ontbijtje genuttigd. Tijdens het ontbijt werden alle mannen die hun ster hebben behaald (als je meer als 2 minuten hebt meegedaan krijg je een ster) hun welverdiende certificaat hebben overhandigd zijn we vervolgens vertrokken naar de verzamelplaats nabij Köln. Aldaar hebben we nog met de ploeg geluncht. In dit Gasthof hebben wij het Dreamteam ontbonden. Al met al hebben wij weer kunnen terugkijken op een gezellig toernooi. De voorbereiding op het toernooi in Castiglione dela Pescaia te Italië is direct gestart. Wekelijks zijn wij weer aan het trainen om de spieren soepel te houden. Bruno bekijk hier fotoserie 1 bekijk hier fotoserie 2 bekijk hier de uitslagen |
|
WE |